Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Κόκκινη Πρωτομαγιά-πρωτοπόρα εργατιά



Τέλος φόρμας

Ολοι στην απεργία και τις συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς!

«Με τους εργαζόμενους όλων των χωρών για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά!». Με το σύνθημα της φετινής Πρωτομαγιάς ετοιμάζονται να διαδηλώσουν χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, μικρομεσαίοι αγρότες, νέοι, στις απεργιακές συγκεντρώσεις που οργανώνονται τη Δευτέρα 1η Μάη, σε 80 πόλεις σε όλη τη χώρα, από τις ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.
Θεσσαλονίκη 10.00 π.μ. στο άγαλμα του Βενιζέλου
Κιλκίς, 10.30 π.μ., στην πλατεία Ειρήνης
Η αντεργατική - αντιλαϊκή βαρβαρότητα δεν έχει τέλος, αν δεν την σταματήσουμε με τη δύναμη της οργάνωσής μας, με την απόφασή μας να την ανατρέψουμε!
Πάνω στις προηγούμενες αιματηρές ανατροπές στη ζωή μας, έρχονται να προσθέσουν νέα μέτρα για την ενίσχυση των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων για την καπιταλιστική ανάκαμψη.
Κυβέρνηση ΕΕ ΔΝΤ μαζί με τα κόμματα που ψήφισαν το 3ο μνημόνιο έχουν συμφωνήσει και με εκβιασμούς και απειλές θέλουν την ανοχή και συνενοχή των εργαζομένων για την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, νέα μείωση μισθών και μεροκάματων, νέα άγρια φοροληστεία με την μείωση του αφορολόγητου, νέα επιδρομή στις συντάξεις, περιορισμό και απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης, θεσμοθέτηση της ανταπεργίας για τους εργοδότες, εφαρμογή ειδικών οικονομικών ζωνών άγριας εκμετάλλευσης για τους εργαζόμενους και φορολογικού παραδείσου για τα αφεντικά, πλειστηριασμούς για τα σπίτια του λαού, ενεργοποίηση αυτόματου κόφτη για τις κοινωνικές παροχές σε υγεία, παιδεία και πολλά άλλα.
Καμία αναμονή, καμία ανοχή! Όλοι στον αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς, εργοστάσιο το εργοστάσιο, γραφείο το γραφείο, γειτονιά τη γειτονιά, στα χωριά, παντού! Μόνο αυτός ο δρόμος υπάρχει για τους εργαζόμενους!
Δούλοι στον 21ο αιώνα δεν θα γίνουμε!

Βήμα κλιμάκωσης για την πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 17 Μάη
Στο επίκεντρο αυτής της παρέμβασης μπαίνει η ανάγκη η απεργία της Πρωτομαγιάς να δώσει μια μαχητική απάντηση στα νέα αντιλαϊκά μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση για λογαριασμό του κεφαλαίου, να αποτελέσει βήμα κλιμάκωσης για την επιτυχία της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στις 17 Μάη, να συμβάλλει στην ετοιμότητα των εργαζομένων για άμεση απεργιακή απάντηση, σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει νωρίτερα για ψήφιση το νέο αντιλαϊκό πακέτο.
Παράλληλα, οι ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, διαμηνύοντας ότι «δεν θα ματώσουμε για τα κέρδη τους, δεν θα γίνουμε κρέας στα κανόνια τους», αναδεικνύουν τον ενιαίο χαρακτήρα της επίθεσης του κεφαλαίου απέναντι στους εργαζόμενους, τη βαθύτερη εμπλοκή του λαού και της χώρας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς, την ίδια ώρα που κλιμακώνεται η αντιλαϊκή επίθεση εντός των συνόρων, βάζουν στο επίκεντρο το ζήτημα της οργάνωσης της πάλης της εργατικής τάξης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Δημήτρης ψαθάς "Αείζωος" και διαχρονικός



Ε Π Ω Ν Υ Μ Ω Σ
Δημήτρης ψαθάς
"Αείζωος" και διαχρονικός


Έτος 1965. Από το 1963 δουλεύω μαθητευόμενος ψυκτικός στην νέα αγορά, την πρώτη δηλαδή στοά της αγοράς Μοδιάνο (ερχόντας, επί της Ερμού, από την Αριστοτέλους προς την Κομνηνών). Απέναντι, σε ένα από εκείνα τα μαγαζάκια (ισόγειο και πατάρι) ένας ράπτης από εκείνους τους «γλυκούς» κομμουνιστές με «διακοπές» στους «Παρθενώνες» της εθνικοφροσύνης. Μαζί με όσα μου συζητούσε, μου συνέστησε μερικά βιβλία τα οποία με πολλές οικονομίες απέκτησα αφού  υπήρχαν δικοί μας που σε διευκόλυναν με τις δόσεις. Τότε απέκτησα σημαντικά βιβλία όπως  το «Οδός Αβύσσου αριθμός μηδέν» του Λουντέμη. Τότε έκανα την πρώτη μου γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Δημήτρη Ψαθά «Αντίσταση» (χειμώνας του 41-Αντίσταση) σε μια υπέροχη δερματόδετη έκδοση του οίκου Φυτράκη (διαβάζω δική μου σημείωση στην τελευταία σελίδα. Δεκέμβρης 1965-δρχ.100) και το «Χιούμορ μιας Εποχής».
Τώρα πως θυμήθηκα τον Ψαθά; Θαρρώ πως αντί για οποιοδήποτε σχόλιο για την 50χρονη «επέτειο» της επιβολής της ξενοκίνητης Χούντας, ήταν ότι καλύτερο να κάνω ένα αφιέρωμα στον Δημήτρη Ψαθά.
Ο Δημήτρης Ψαθάς καταγόταν από την Τένεδο αλλά γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου τον Οκτώβριο του 1907. Το 1923, με τη Μικρασιατική καταστροφή, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του και αφιερώθηκε στη δημοσιογραφία, την ευθυμογραφία και το θέατρο. Το 1925 ξεκινάει τα πρώτα δημοσιογραφικά του βήματα από τις σελίδες της εφημερίδας Ελεύθερον Βήμα. Το 1935 αρχίζει να γράφει στην εφημερίδα Αθηναϊκά Νέα Το 1937 αναλαμβάνει το χρονογράφημα στην ίδια εφημερίδα (που μετά την Κατοχή μετονομάστηκε σε «Τα Νέα»), όπου παρέμεινε για σαράντα περίπου χρόνια δίνοντας με πάθος την καθημερινή του παρουσία μέσα από τη στήλη του μαχητικού του χρονογραφήματος «Εύθυμα και Σοβαρά», που δέσποζε στην πρώτη σελίδα.
Πολυγραφότατος ο Δ. Ψαθάς. Βιβλία, θεατρικά έργα, χρονογραφήματα. Πολλές κωμωδίες του έγιναν κινηματογραφικές ταινίες και παίχθηκαν και παίζονται ακόμη στο θέατρο.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Δ. Ψαθάς απ' όλο το μεγάλο έργο του ξεχώριζε δύο: τον «Φον Δημητράκη» και το «Γη του Πόντου», γιατί αυτά τον χαρακτήριζαν σαν άνθρωπο. Ηταν η πιο βαθιά και σοβαρή του πλευρά.
Ο «Φον Δημητράκης» αποτελεί έναν ύμνο στην αντίσταση. Σ’ αυτό η πένα του έβγαλε όλη την περιφρόνηση του για τον δωσιλογισμό. Το ιστορικό έργο του, "Γη του Πόντου", στο πρώτο μέρος του οποίου καταγράφει τις "παιδικές αναμνήσεις" του από την Τραπεζούντα, όπου γεννήθηκε το 1907, μέχρι το 1923 που ήρθε στην Αθήνα, αποτελεί έναν ύμνο στον αγαπημένο του Πόντο.
Ο Ψαθάς ήταν ΕΑΜικός1 δημοσιογράφος (πράγμα που είναι ελάχιστα γνωστό) «Ο Ναπολέων Σουκατζίδης και οι Διακόσιοι της Πρωτομαγιάς» είναι από τα πιο θαυμαστά κείμενα στο Βιβλίο «Αντίσταση». Στη θύελλα που ακολούθησε, ο Ψαθάς ακολούθησε τα βήματα των πολλών. Απομακρύνθηκε από το ΕΑΜ. Αναδείχτηκε σε κορυφαία υπογραφή στη ναυαρχίδα του καθεστωτικού Τύπου (Συγκρότημα Λαμπράκη), στο Θέατρο2, στο Βιβλίο3, στο Σινεμά4. Όμως ο «Δεκέμβρης» και η ηρωϊκή Αντίσταση επανέρχεται στη μνήμη του και τον τριβελίζει. Λέει:
«Πολλές φορές έκατσα και σκέφτηκα επάνω στον Δεκέμβρη αν ήταν ένα σφάλμα, όμως ποτέ δεν μπόρεσα να καταλήξω σε συμπέρασμα. Κάθε φορά που το επιχειρώ θυμάμαι το ήρεμο χαμόγελο τούτου του παιδιού που ανέβαινε σφυρίζοντας επάνω στην ταράτσα του σπιτιού μου, μ’ ένα κουμπουροντούφεκο να χτυπηθή με την βρετανική αυτοκρατορία. Κι’ όλες τις λογικές μου σκέψεις τις παρασύρει και τις καταπλημμυρά ο θαυμασμός».
 Έτσι έγραψε το «Ταράτσεν Πάρτυ» και το ευθυμογράφημα «Το εθνικόφρον λαμόγιο της μετακατοχικής εποχής».
Όπως αφηγείται ο αξέχαστος Νίκος Καραντηνός («Ριζοσπάστης 31/5/2005) «για τον αγωνιστή, τον ΕΑΜίτη Ψαθά και την αγάπη, το πάθος του για την Εθνική Αντίσταση»: Ύστερα από τα Δεκεμβριανά, και όπως είναι φυσικό σε δύσκολες συνθήκες, τις Αποκριές του 1945, αντιστασιακοί δημοσιογράφοι αποφάσισαν να οργανώσουν μια γιορταστική εκδήλωση στην αίθουσα, στο υπόγειο του Αρσακείου, εκεί, που αργότερα έγινε το Θέατρο Τέχνης. Μεγάλη η αίθουσα, πολλοί ηθοποιοί, γνωστοί τραγουδιστές, ώρες αξέχαστες αλλά γενικά η ατμόσφαιρα δε βοηθούσε, ήταν «πεσμένη». Και ξαφνικά μέσα στους ψιθύρους και στη μουσική ακούστηκε μια στεντόρεια φωνή να βροντοφωνάζει: Βροντάει ο Όλυμπος / Αστράφτει η Γκιώνα. Ήταν ο Δημήτρης Ψαθάς που πρώτος τραγουδούσε του Νίκου Καρβούνη το ρωμαλέο και αθάνατο θούριο. Άλλαξε η ατμόσφαιρα, αλλάζουν όλοι. Ο Ψαθάς κι η παρέα του παρέσυραν μαζί τους το αποκριάτικο εκείνο γλέντι, σε μια γιορτή αξέχαστη της Αντίστασης του ΕΑΜ».
Το 2005 εκδόθηκε γραμματόσημο με τη μορφή του Ψαθά στην αναμνηστική σειρά γραμματοσήμων των ΕΛΤΑ «100 χρόνια από την ίδρυση της ΕΣΗΕΑ».
Ήταν πολύ ενοχλημένος,  εξοργισμένος θα έλεγα από τα ποντιακά ανέκδοτα που ήταν σε έξαρση μια περίοδο γιατί πολλά από αυτά ήταν αήθη και κακόβουλα. Θυμάμαι ένα χρονογράφημά του στην πρώτη σελίδα των «Νέων». Περιγράφει την παρουσία του σε μια παρέα «διανοούμενων» οι οποίοι διασκέδαζαν λέγοντες ποντιακά ανέκδοτα τα οποία, ως συνήθως, άρχιζαν: ξέρετε τι κάνουν οι Πόντιοι; Κάποια στιγμή λοιπόν τους λέει ο Ψαθάς, να σας πω και εγώ ένα ανέκδοτο. Πες μας, πες μας, είπε αδημονώντας  η ομήγυρη. Περιμένοντας από τον χιουμορίστα Πόντιο «ένα καλό» για να γελάσουν.
«Ξέρετε τι κάνουν τελευταία οι Πόντιοι; Τους λέει ο Ψαθάς. »Συγκεντρώνουν χρήματα για να αγοράσουν ένα πολεμικό πλοίο για να ενισχύσουν το Πολεμικό Ναυτικό».
Ο Δημήτρης Ψαθάς πέθανε στις 13 Νοεμβρίου 1979, 38 χρόνια μετά παραμένει «αείζωος» και διαχρονικός και καταγράφεται ως πολιτιστική κληρονομιά στο γονίδιο του Ελληνα. Στα 20 χρόνια από τον θάνατό του η κόρη του Μαρία Ψαθά, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις που δημιούργησε τα «ΑΠΑΝΤΑ» του, με στόχο να διασωθεί, προβληθεί και διαβαστεί από τις νέες γενιές το αθάνατο έργο του κορυφαίου κωμωδιογράφου, αλλά και χρονογράφου.

 Υ.Σ.: Οι ιστοσελίδες που ασχολούνται με την ιστορία και την λαογραφία του Πόντου, στις 10-12 προσωπικότητες του Πόντου που αναφέρουν, δεν περιλαμβάνουν το όνομα του Δημήτρη Ψαθά!!! Εκτός από μία…
Την στιγμή που έχουν όλες τον Λεωνίδα Ιασωνίδη που τάχα δεν μπορούσε να αντέξει την δικτατορία του Μεταξά και το 1938 την έκανε για την Αγγλία όπου καλοπερνούσε ενώ ο ελληνικός λαός αγωνιζόταν και πέθαινε από την πείνα στην κατοχή. Από την Αγγλία γύρισε μετά την απελευθέρωση.
Ιδεολόγος αντικομμουνιστής ήταν υπέρμαχος της εκτέλεσης του Μπελογιάννη και ο «πατέρας των Ποντίων», (όχι όλων), πρότεινε στους Μεταλλικιώτες, που αγωνίζονταν για την ολοκλήρωση των απαλλοτριώσεων και την διαγραφή των χρεών και την κατάργηση των φόρων, να τους κάνει τα έξοδα να επιστρέψουν στη Ρωσία, ώστε να σταματήσουν να «δυσφημούν» το Κιλκίς!!! 

Κώστας Πινέλης
Κιλκίς 21-4-2017 

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

κεραυνόπληκτο Κιλκίς



Ανοιξαν οι ουρανοί το βράδυ του Πάσχα στο Κιλκίς με ισχυρές βροχές σε όλη την έκταση του νομού και πολλούς μα πολλούς κεραυνούς. Η φωτογραφία από την πόλη του Κιλκίς είναι ενδεικτική...
Από εφημερίδες "Ειδήσεις¨" και "Πρωϊνή" του Κιλκίς

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

ΠΑΣΧΑ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ





ΠΑΣΧΑ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ
Το αισιόδοξο μήνυμα της ζωής


Δε γιορτάζεται τυχαία, την άνοιξη, το Πάσχα. «Λαμπρή», αιώνες κι αιώνες πριν, την ονόμασε ο λαός μας τούτη τη γιορτή. Πανάρχαιη η λέξη, μετέφερε το πανάρχαιο αισιόδοξο μήνυμα του αέναου κινούμενου κύκλου της ανθρώπινης ζωής και της φύσης, της νίκης της ζωής επί του θανάτου. Θάνατος κι Ανάσταση. Σταύρωση και Λύτρωση. Πόνος κι Ελπίδα... Εννοιες, που συνδέονται με το Πάσχα, αλλά κυρίως με την ίδια τη ζωή, την ύπαρξη του ανθρώπου. Που είναι «σταυρωμένος» σήμερα στις ανοιχτές φυλακές της ταξικής κοινωνίας, της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης,  της βίας και του πολέμου και που, παρά τη σκοτεινιά και το θάνατο, συνεχίζει να ελπίζει, με τη δική του δύναμη για τη δική του άνοιξη. Αυτόν τον αέναο κύκλο της ζωής και της φύσης κατέγραψε παραστατικά η ελληνική λαϊκή και έντεχνη ποίηση.

Καλή επ-ανάσταση του λαού μας